من اینجا قصه می گمداستان هایی که حتیبرای خودم هم اتفاق نیوفتادنپس بی مخاطب بخونید لطفاتمام مطالب از خودمهاگر نباشه حتما ذکر میشه !ممنون که کپی نمی کنید :)شروع: یـک شـب 20 اسفند 94

مترسک: چی تو این دنیا بی دلیلِ دخترک؟ خب معلومه هیچی! همه چیز معلولِ و علت داره! راستش خیلی خوبه یکی بهت گفتِ نه! شنیدن این نه گاهی بد جور مارو بیدار می کنه... اما دلیل داره قطعا... خیلی چیزا هم می تونه دلیلش باشه... + حاصل عشق مترسک به کلاغ، مرگ یک مزرعه است / ناشناس نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر ۱...

45/ شاپرک ها چشم هایمان را ببندیم و در حیاط دلمان، با شاپرک ها باله برقصیم... :) چنلم❤️ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 16:28 به قلم میرا |

دختر به پسر نزدیک شد. آنقدر نزدیک که لباسش بیشتر از خودش او را لمس می کرد. و او را در آغوش کشید. پسری را که می توانست با چشم های بسته خورشید را ببیند. او حالا حس می کرد که خدا چه قدر نزدیک است و حضورش چه عطر دل انگیزی دارد؛ عطر شکوفه های گیلاس.. یا شاید عطر فراموش نشدنی باران بهاری.. و من هم تماشایش...

آسمانِ قلبِ آبیِ من، همیشه آبی ست. و دریایش به پاکی حقیقت است و جنگلش به سبزی امید.. و در این قلبِ کوچکِ من، تا وقتی که عشق جریان دارد، زندگی جاری ست. :) نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 20:8 به قلم میرا |

قاصدک در باد رها شده من در کلمات و شعری تازه متولد می شود.. نوشته شده در جمعه بیست و سوم تیر ۱۳۹۶ساعت 11:25 به قلم میرا |

یک روز قبل از رفتن برای ثبت نام دبیرستان داشتم توی اتاقم لاک می زدم که مامان وارد شد و گفت: فردا با این لاک ها می خواهی بیایی مدرسه؟ می خواستم بگویم: آره، با این لاک ها، دقیقا با همین ها، با هر 10 تا انگشت رنگی ام، بدون کم شدن یکی ـشان. با همین ها می آیم و در دفتر را باز می کنم. با همین لاک ها با مد

هیچ وقت ازدواج نمی کنم. یعنی از آن آدم هاییم که احتمالش سخت است ازدواج کنم چون آدم "ازدواجی" نیستم. شاید عجیب باشد ولی من توی دنیای خودم زندگی می کنم و دوست ندارم دنیایم را با کسی شریک بشوم. برای همین هم است که نمی توانم ازدواج کنم، نمی توانم کسی را به واندرلندم راه بدهم. من کسی هستم که شب چون خوابش

38/ سکوت چی کار می تونی بکنی وقتی بهت ظلم میشه؟ وقتی قضاوت اشتباهی می کنن و تو هرچه قدر داد می زنی، صدات در نمیاد. چی کار می تونی بکنی؟ می تونی همه چیز رو فراموش کنی؟ آخه چه جوری؟ وقتی مورد هدف نابودیِ نابودگری قرار می گیری که حتی به خانواده خودش هم رحم نمی کنه... چه جوری از پسش بر میای؟ بذار بهت بگ

39/ زندگی زندگی چیز عجیب و متحیرکننده ایه و ما وسط جهان نامحدودی قرار داریم که پر از شگفتیه. این دنیا پر از معماهای بزرگه و ما خلق نشدیم تا صبح ها از خواب بیدار شیم و کارهای دیروز رو با یه سری تغییرات کوچیک انجام بدیم. خدا چقدر صبور و مهربونه. اون هر کدوم از مارو با یه ماموریت خلق کرده. ماموریتی که

چیزهایی هم هستن که اگر نگویم، یا دق می کنم یا دق می کنم یا دق می کنم. + ولی خب نمی گم :) + هنوز هم بلاگفا آرامگاهمه :)) + می خوام آهنگ وبلاگمو صد بار با صدای بلند گوش بدم :))) + لعنت به لبخند تصنعی :)))) نوشته شده در سه شنبه دوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 1:2 به قلم میرا |

تو ماه رمضون بی شک حالم خوبه. چون تو ماه رمضون همه چیز خوبه :) صدای اذان .. + من اگه از این خونه برم بیشترین چیزی که مامانم و بابام دل تنگش می شن تو خونه راه رفتن و مسواک زدنمه :) نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت 4:11 به قلم میرا |

42/ آدری هپبورن همیشه عاشق کتاب خواندن و کتاب معرفی کردن و کتابخوان کردن مردم بوده ام. مهم نیست مرد باشد یا زن، جوان یا پیر، کودک یا .. همیشه کتابی در کیفم داشته ام که بقیه را با تعریف کردنِ با شوق و ذوقم تشویق به خواندنش بکنم. تا حالا هم هر کتابی را معرفی کردم. هر کتابی. ولی وقتی نوبت به راهنمای دو

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.